Pages Menu
TwitterRssFacebook
Menu

Ιστορικό

1,004 Συνολικές προβολές, 1 Προβολές σήμερα

Ο Σύλλογος Αποφοίτων Βαρβακείου ιδρύθηκε στις 12 Απριλίου 1952.

Ο Σύλλογος Αποφοίτων Βαρβακείου ιδρύθηκε στις 12 Απριλίου 1952. Στα 55 χρόνια που πέρασαν από την ίδρυση του Συλλόγου μέχρι σήμερα, το έργο του υπήρξε πολλαπλό και πολύτιμο για το Σχολείο και τους μαθητές του. Ο Σύλλογος με συνεχείς παραστάσεις στα αρμόδια όργανα του Υπουργείου Παιδείας και του Ο.Σ.Κ. (Οργανισμού Σχολικών Κτηρίων) πρωτοστατεί στη λύση της ανέγερσης του νέου σχολικού κτιρίου στο ιδιόκτητο οικόπεδο του Βαρβακείου Ιδρύματος στην Κηφισιά. Καθιερωμένη εκδήλωση του Συλλόγου Αποφοίτων Βαρβακείου αποτελούν οι ετήσιες χοροεσπερίδες των μελών του, τα οποία είναι πάνω από 1500. Στη χοροεσπερίδα του 2000 ο απόφοιτος Αντώνης Σαμαράκης μέσα στο κέφι της βραδιάς αφιέρωσε στον Σύλλογο το παρακάτω ποίημα που τώρα πρωτοδημοσιεύεται: «Στους αγαπημένους μου του Βαρβακείου Λες και ήταν χθες… λες και ήταν χθες που ήμαστε συμμαθητές εμείς παιδιά του Βαρβακείου του ιστορικού σχολείου Λες και, ήταν χθες …λες και ήταν χθες που ήμαστε συμμαθητές είναι μια παλιά ιστορία κάναμε και φασαρία Πως αλλάζει η ζωή φρονιμέψαμε πολύ». Ο Φρέντυ Γερμανός, βαρβακειόπαιδο κι αυτός, στο βιβλίο του «Υγρές Νύχτες» γράφειπως πριν μπει στο Βαρβάκειο το θεωρούσε «.. σαν χαλυβουργείο που έβγαζε αυριανούς μηχανικούς». Αλλά μετά την αποφοίτησή του πως «… το Βαρβάκειο χωρίς να το ξέρει μ’ έκανε συγγραφέα». Αλλά πριν από τον Φρέντυ αποφοίτησαν επίσης μεγάλα ονόματα της λογοτεχνίας, όπως ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ο Γεώργιος Δροσίνης, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τσάτσος, ο Ευάγγελος Αβέρωφ, και άλλοι. Από αυτό το «χαλυβουργείο» αποφοίτησαν επίσης στρατηγοί, όπως ο Αλέξανδρος Παπάγος και ο Στυλιανός Κιτριλάκης, υπουργοί και πολιτικοί, όπως οι Κωνσταντίνος Τσάτσος, Ευάγγελος Αβέρωφ, Μιχάλης Σταθόπουλος, Γεράσιμος Αρσένης, Θεόδωρος Πάγκαλος, Χρήστος Πρωτόπαπας, Βασίλης Κοντογιαννόπουλος, Νίκος Κωνσταντόπουλος, Θανάσης Τσούρας, Γιάννης Παλαιοκρασάς, Νίκος Αναγνωστόπουλος, Γιάννης Σταθόπουλος, Δημήτρης Βρεπάκος, Μιχάλης Παπαγιαννάκης,Ντίνος Ρόβλιας, Κώστας Αλαβάνος, Λεωνίδας Κουρής, Ηλίας Σκαλαίος, πληθώρα Καθηγητών του Πολυτεχνείου, του Πανεπιστημίου και ξένων εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, στρατιά μηχανικών, επιτυχημένων επιχειρηματιών, δικηγόρων, γιατρών οικονομικών στελεχών και τεχνοκρατών, όλοι μέλη του Συλλόγου των Αποφοίτων. Τέλος οι απόφοιτοι δεν παρέλειψαν να τιμήσουν τον ιδρυτή – ευεργέτη του Σχολείου τους. Με δωρεά μελών του Συλλόγου στήθηκε στην προβλήτα των Ψαρών ο ανδριάντας του Βαρβάκη και τα αποκαλυπτήρια έγιναν από τους Βαρβακειόπαιδες Υπουργούς Μιχ. Σταθόπουλο και Θεοδ. Πάγκαλο, παρόντος και του Υπουργού Αιγαίου Νίκου Σηφουνάκη. Συνάμα ο Σύλλογος είναι σε επαφή με τον ‘Έπαρχο του Αστραχάν για τη σύσφιξη των δεσμών με την πόλη αυτή της Ρωσίας, όπου μεγαλούργησε ο Βαρβάκης και για την ίδρυση κι εκεί Ελληνικού Σχολείου. Μοιραστείτε το...

Διαβάστε περισσότερα

Το Βαρβάκειο στην ιστορία

Ο Ιωάννης Βαρβάκης που θεωρείται από τους μεγαλύτερους εθνικούς ευεργέτες γεννήθηκε στα Ψαρά το 1747 και το οικογενειακό του όνομα ήταν Λεοντίδης, που το αντικατέστησε με το παρατσούκλι Βαρβάκης από το πουλί Βάρβακας, είδος σπάνιου αετού που ζει μόνο στα Ψαρά και στην γειτονική Χίο. Από το 1765 έως το 1770 ασχολήθηκε με το εμπόριο και την ναυτιλία, Με την έναρξη του Ρωσοτουρκικού πολέμου διακρίνεται ως καταδρομέας στα παράλια της Θράκης, της Μακεδονίας και της Μ. Ασίας. Στην ναυμαχία του Τσεσμέ ηγούμενος πέντε ψαριανών πυρπολικών καίει τον στόλο του Καπουδάν Πασά μέσα στο λιμάνι. Κατά το τέλος του πολέμου ναυπηγεί μία φριγαδέλα (τρικάταρτο μεγάλο πλοίο) εξοπλισμένη με 26 κανόνια, αλλά δεν προλαβαίνει να την χρησιμοποιήσει γιατί υπογράφεται ειρήνη. Πηγαίνει στην Κωνσταντινούπολη να την πωλήσει αλλά οι Τούρκοι τον καταγγέλουν στον Σουλτάνο που διατάζει την σύλληψή του και την κατάσχεση του πλοίου. Κρύβεται στην Ρωσική Πρεσβεία. διαφεύγει με καίκι στην Οδησσό και με τα πόδια στην Αγία Πετρούπολη, πρωτεύουσα τότε της ρωσικής αυτοκρατορίας. Γίνεται δεκτός σε ακρόαση από την Αυτοκράτειρα Mεγάλη  Αικατερίνη και παίρνει ως αποζημίωση για το καταστραμμένο πυρπολικό του στον Τσεσμέ, την ανδρεία του και τα κατορθώματά του το αποκλειστικό προνόμιο αλιείας στην Κασπία Θάλασσα και ένα κεφάλαιο κινήσεως 1000 χρυσά ρούβλια. Πηγαίνει στο Αστραχάν και με τα χρήματα αυτά φέρνει ψαριανούς και ασχολείται με επιχειρήσεις.  Φτιάχνει εργοστάσιο οινοπνεύματος, πρώτη ύλη για την παρασκευή  βότκας, βιομηχανία αλιπάστων, Ψάρεμα, εμπόριο χαβιαριού και αγοράζει  τρία νησιά στην περιοχή για την εγκατάσταση των δικών του ανθρώπων. Διαθέτει τεράστια ποσά για κοινωφελή έργα, νοσοκομείο με δωρεάν περίθαλψη, ξενοδοχείο. αποξηραίνει τα έλη της περιοχής, κατασκευάζει διώρυγα που συνδέει τους ποταμούς Βόλγα και Κατούμη και άλλα πολλά έργα. Τα έργα του μένουν στην ιστορία με το όνομα «Βαρβάκεια Εργα». Με τον εμπορικό του στόλο, τα ψαροκάϊκα και το τσούρμο των ηρωϊκών , ψαριανών, σπάει τον αποκλεισμό του ρωσικού στόλου στην Νότιο  Κασπία στην διάρκεια του ρωσοπερσικού πολέμου και μεταφέρει στους , αποκλεισμένους ρώσους τροφές και πολεμοφόδια. Η Ρωσική Κυβέρνη  τον παρασημοφορεί και του απονέμεται ο τίτλος του Αυλικού  Συμβούλου και του Ιππότη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Εκλέγεται  επίτιμος Δημότης και αρχηγός των Ευπατριδών του Αστραχάν. Στους απογόνους από την κόρη του δόθηκε τίτλος ευγενείας με την προσεπωνυμία Κομνηνός Βαρβάκης. Το 1815 εγκαθίσταται στο Τάϊγανρογ, το «Ταϊγάνι» όπως απεκαλείτο η μεγάλη και ακμάζουσα εκεί ελληνική παροικία. Και εδώ συνεχίζει τα κοινωφελή έργα. Χτίζει τον καθεδρικό ναό, νοσοκομεία, ξενοδοχεία και χρηματοδοτεί την ανέγερση  του περίφημου «Αρρεναγωγείου» της Σινασσού στην Καππαδοκία. Εξοπλίζει με έξοδά του τους ομογενείς της Ρωσίας για ν’ αγωνισθούν στο πλευρό του Αλέξανδρου γψηλάντη. Στέλνει στον Πατριάρχη  χρήματα για την εξαγορά Ελλήνων αιχμαλώτων. Στέλνει χρήματα και επιχρυσώνεται το τέμπλο του Αγίου Νικολάου στα Ψαρά. Στέλνει φορτία σταριού στα Ψαρά και μετά την καταστροφή τους όταν πολλοί ψαριανοί είχαν εγκατασταθεί στην Μονεμβασία τους στέλνει φορτία στάρι και ρούχα και όταν τους επισκέπτεται το 1824 τους δίνει 100.000 χρυσά ρούβλια για ενίσχυση. Μετά πηγαίνει στο Ναύπλιο όπου το «Βουλευτικό» τον ανακηρύσσει Εθνικό Ευεργέτη. Εκεί αναφέρει και την επιθυμία του να χρηματοδοτήσει την ανέγερση Πρότυπού Λυκείου, γιατί όπως έλεγε «χωρίς Παιδεία το Γένος θ’ αφανιστή», που γίνεται ομόφωνα αποδεκτή. Γυρίζει στη Ρωσία. Πέθανε στην Ζάκυνθο στις 12 Ιανουαρίου 1825. (Ανδριάντας του βρίσκεται στο Ζάππειο). Ο Βαρβάκης με την διαθήκη του άφησε 700.000 ρούβλια για την ίδρυση σχολείου εκ των οποίων όριζε όπως 100.000 χρησιμοποιηθούν για την ανέγερση του...

Διαβάστε περισσότερα